Op een ochtend in 1940, liep de gehele bevolking van Friar...
richting het noorden, via een bergpad de wildernis in.
De meesten van hen waren doodgevroren. Sommigen waren op brute wijze afgeslacht.
Maar de meeste werden nooit teruggevonden.
Bij deze vertrouwelijke gegevens zit een geluidsopname van een overlevende...
uitgevoerd bij het begin van dit onderzoek.
Bij bureau 8 om 11.00 uur gemeld
op 10 oktober 1940.
Dossiernummer: 63708NA90
Subject is de laatste burger, en enig overlevende van de vermisten.
voor zover op 257.
Deze zaak moet verder onderzocht worden. Heren. Dank u wel.
Meneer, hoe komt het dat u de enige overlevende bent?
Ik liep... - U bent de enig overlevende. Hoe kan dat?
'Alle anderen zijn dood... 'Ik kon het niet...'
'Ik liet hen achter... op het pad...'
Subject houdt zijn handen over zijn oren en heeft veel pijn. Meneer...
Wat is dat u hoorde? - Ik hoorde...
Wat is dat u hoorde, meneer? Meneer?
Hoor je het niet? Hoor je het niet?
Ben ik de enige hier?
Nee meneer, ik ben ook hier.
Ik ben toch niet te laat, of wel? - Over twee minuten gaan we sluiten.
Godzijdank.
Je bent hier voor Friar New Hampshire, die ouwe weg.
Ja.
Twee vormen van foto-identificatie, als je wilt.
Mr Barnes, waar u naar vraagt, zijn er zeker mensen...
die dat liever niet hebben.
Dat begrijp ik.
Ik heb er het volledige vertrouwen in dat u dat aan mijn collectie brieven...
zult toevoegen aan het grijze gebied van het publieke domein.
U zou wat positiever moeten denken, Mr Barnes.
Allemaal voor u. Het dossier, foto's, en de nummers.
Oh, mijn God. - Bovendien...
Ik wil mijn excuses maken voor al die jaren van ongemak bij uw vrouw en u.
Al heeft u het niet echt nodig.
Maar ik wel.
Ik zal u een aantal foto's tonen, Mr Barnes.
Excuseer...
Hallo?
We drinken.
Jij drinkt.
Je geeft nu geen les, Teddy. Dus drink.
Schenk nou maar in, Walter.
Trouwens, de algemene opvatting is als je niet kunt doen wat je leuk vindt...
dat je dan toevlucht neemt tot het onderwijs.
Behalve dat ik niet wist waar ik heenging, dat is wat er gebeurde.
En daarom drinken we.
Ik zal jullie echt gaan missen.
Ik weet nog niet wat ik moet doen.
Wat als we eens drinken op dat we alles uit het raam gooien?
En het werk laten voor wat het is.
Het is voor Walters verblijf hier.
Wat als we nog een boek doen?
Hij heeft het. - Nee, dat heeft hij niet.
Op een of andere manier is het echt.
Mr en Ms Barnes, dit is Jerry Abbot vanuit Hampshire.
We willen even doorgeven dat uw verzoek erdoor is.
Ik kan niet zeggen dat de mensen hier daar erg enthousiast over zijn.
De Ranger zal voorzieningen treffen. Hij zal geen vuurwapen bij zich hebben.
En jullie beter ook niet.
Veel succes met de reis.
Wie denk je wel verdomme dat je bent?
Blijf hier weg!
Kom niet hier naartoe. We praten toch niet met je.
We zijn hierheen gegaan om mensen zoals jou te ontlopen, verrek toch.
Word je hier bang van?
Op een goede manier.
Zou je erg teleurgesteld zijn als je daar heengaat en...
met een onduidelijk verhaal en foto's van een paar botten?
Ja. Ik zou heel erg teleurgesteld zijn.
Net als ik.
Ik hou van jou, Bellamy.
Heb ik het je al gezegd?
Ik hou meer van jou.
Goed, dag een: niet erg moeilijk.
Vandaag gaan we inpakken en vertrekken. We willen tegen de middag bij het pad zijn.
Zoveel mogelijk gebied onderzoeken voor het donker is.
Waarom niet doen alsnog het zomerkamp is en doen we het overleg hier.
Ik ga eerst. Ik ben Melissa Barnes en heb dit geregeld...
en doe het kompas in het veld.
Ik ben Cy Banbridge, bosbouwdienst, ze hebben mij verzocht...
maar het lijkt me niet nodig.
Daryl Luger, ik ben kaartlezer. - Erin Luger, wij zijn kaartlezers.
Er zijn geen nieuwe kaarten van het noorden bijgekomen sinds de eeuwwisseling dus...
dus schijnbaar hebben we geluk.
Is dat zo, Cy. - Dat zijn wij.
Michelle Bateman, Teddy en Melissa's stagiair.
Jill heeft de verbandtrommel bij zich dus zij kan de blaren verzorgen.
En Trent heeft de pijnstillers.
Walter Myrick, ik geef gedragspsychologie.
Ik zal dagelijks een aantal testen doen en deze vastleggen met deze camera.
Maar weet je, geen stress, gewoon zo normaal mogelijk doen.
Het is nog vroeg ik weet het, maar... ik maak er genoeg.
Teddy Barnes, coauteur. Fotograaf, dat is duidelijk.
Het verhaal van Friar fascineert me.
Ik weet niet of we alle antwoorden zullen vinden.
Maar ik kan jullie zeggen dat we gezegend zijn dat we de kans krijgen...
een legende, vast te kunnen leggen als geschiedenis.
Pannenkoeken.
Hé.
Ik ga je een aantal vragen stellen en wil dat je eerlijk antwoord geeft, goed?
Niet te veel nadenken, is dat goed? - Prima, stel je vragen maar.
Wat is je naam? - Ik heb al...
Ik snap het, Cy Banbridge.
Waar ben je hier?
Arkinlot. - Goed genoeg.
Welke reuk associeer je met de kleur rood? - Je maakt zeker een geintje?
Kersen, volgens mij kersen.
Wat betekent dat? - Dat je geen hersenbeschadiging hebt.
Hier. - Hou jij hem maar bij je.
Hier, deze kant op. - Hier?
Volgens dit en de coördinaten die je hebt gegeven moet het hier zijn.
Dat ding is stuk.
Die coördinaten kloppen. - Zie je ergens een pad dan?
We zijn op zoek naar een bergpad.
Zijn jullie een stel achterlijke wandelaars, of zoiets? Want jullie zijn in een bioscoop.
He, wacht eens even. - Krijg de klere.
Kaartjes zijn acht dollar, dus 56 voor jullie samen.
Dus jullie gaan een film kijken?
Hé, je bent geweldig.
Vooruit, dit gebeurt niet echt.
We zijn hier weg.
Waar kijken we naar?
Iets met wapens, tieten, en het eind van de wereld.
Niemand wil met ons praten.
Het is goed. Ik ben niet een van de kwade, alleen jaloers.
Hoezo? - Omdat jullie de weg kunnen aflopen.
Alleen kunnen we dat niet, want er is geen pad meer, toch?
De coördinaten waren vals, op de een of andere manier...
leiden ze ons hierheen, daarom zijn we hier nu als klootzakken naartoe gelopen.
Heeft iemand je opgedragen om niet met ons te praten?
Mijn grootvader heeft me dit baantje bezorgd.
Hij is een tijdje eigenaar geweest, totdat hij vorig jaar aan keelkanker stierf.
Hij was toen bevriend met de eigenaar.
Dat was voordat iedereen wegliep. - Je grootvader was hier in 39, 40?
Om het weekend met houthaktripjes, ja.
Ik moet de spoel verwisselen. - Wacht eens even.
Ik ben een filmster en word er nu voor betaald.
Reik rechts naar beneden aan de achterkant.
Overgebleven van vroeger: 'Gone With The Wind' originele print.
Die tweede is de Oz film.
Die was blijven zitten in de projector.
Hij speelt niet meer af, hij is versleten geraakt door al die keren afspelen.
Hey, ik heb niet gezegd dat je mij als bron kon gebruiken, toch?
Ik heb niet veel geld. - Je hebt iets veel beters, een expeditie.
Luister! - Je neemt mij in de maling.
Ik heb mijn eigen wandelspullen, ik kan koken.
Ik kan je alles vertellen wat ik weet van het boek.
Ik heb geen echte familie meer, geen geld om naar het Zuiden te gaan.
Alsjeblieft, je moet me meenemen. - Ik waardeer het, maar je luistert niet.
Er is geen pad. Er is geen reis.
Maar er is wel een pad.
Heb je het gezien? - Er is zelfs een markering.
Steen. Er staat 'YellowBrickRoad' op.
We drinken daar af en toe wat, als we bang zijn.
Ik heb de eerste 100 meter een keer gelopen.
YELLOWBRICKROAD
Wat is je volledige naam? - Ann Liliane Luger.
Ik wil graag dat je in het Jibbrisch praat totdat ik zeg dat je mag ophouden.
Ann, stop maar. - Oké.
Zonder op je horloge te kijken Kun je me dan zeggen hoe laat het is?
15.17 uur. - Prima gedaan.
Twee keer twee is vier. Vier keer vier is acht.
Twee keer acht is zestien.
Zestien keer twee is tweeëndertig.
Tweeëndertig keer twee is vierenzestig.
Vierenzestig keer twee is honderdachtentwintig.
Nog één uur.
Je zou je pols weer breken, dat zou leuk zijn.
Nog maar één uur, goed?
Indische komkommer, graaf ze maar op, ze zijn lekker.
Gaaf.
Hoe voel jij je nu?
Een beetje opgewonden, vol insecten, maar verder geweldig.
Maak een herhaalde beweging, tot ik stop zeg.
Ik ben nog niet klaar. - Maar ik zei stop. Bedankt.
Tel in priemgetallen, begin bij twee.
Twee, drie.
Vijf, zeven.
Elf, dertien. Zeventien...
negentien, drieëntwintig. - Fantastisch. Stop.
Ik won de Olympics voor snelste vuurmaker vier jaar achter elkaar.
Zomerkamp Olympics natuurlijk. - Snelste vuurmaker?
Hoe doe je dat eigenlijk?
Je bindt een stuk touw 18 cm boven de grond...
en de eerste die er doorheen brandt, wint.
18 centimeter? Kinderspel. Ik doe het twee maal zo snel, minstens.
Hé, Cy! Zijn elanden gevaarlijk?
Ja, met elanden rotzooien, zeker.
Ik heb gezien hoe ze iemand op de hoorns namen en hem 15 meter ver gooiden.
Als dat alles is waar je je zorgen om maakt. Ik heb geen hekel aan beren.
Een beer doodt je veel eerder dan een eland.
Ja, maar het zijn de hoorns, ik heb het niet op de hoorns.
Hé, jongens.
Geef aan mij. - Geef hier.
Een, twee...
Cy? - Wil je ruilen? Lollie, lollie.
Stop!
Niemand beweegt zich.
Grijp jullie ziel! - Klootzak!
Hoe kom je daaraan? - Net gevonden.
In de bossen toen ik moest plassen. Ik gleed bijna uit over de bladeren.
Heb je er op geplast? - Erg uit midden dertiger jaren.
Iemand neemt ons in de zeik. - Kijk eens naar het label.
Je joeg me de stuipen op het lijf. - Wacht, kijk eens.
Onmogelijk dat deze hoed hier 70 jaar heeft gelegen.
Misschien heeft iemand het verloren.
Op dit moment.
Iemand dicht in de buurt. - Zo langs mijn ruggengraat.
Leuk geprobeerd, maar dat klopt niet.
We moeten hem goed bewaren. - Mag ik hem op zetten?
Waarom zou je hem op willen zetten?
Ik weet niet, het lijkt de beste manier om die hoed goed te bewaren.
Natuurlijk.
Wacht eens even. Doe dat niet met de hoed.
Je naam? - Melissa Barnes.
Waar ben je nu? - Op het pad. Wij zijn op het pad.
Hoe voel jij je? - Goed, eigenlijk prima.
Af en toe wat pijn in de maag, maar verder...
Wat associeer je met de kleur blauw?
Ammoniak of misschien chloor zoals in een zwembad.
Van harte gefeliciteerd, of zoiets. - Ik zie je wel weer bij het kamp.
Dus, 1940 herfst in oktober. - Ja.
en dat zou ongeveer 15...
En Roosevelt schonk geen enkele aandacht aan de bossen.
Niemand doet dat.
Mensen verliezen de hoop...
en brengen al hun tijd en ik bedoel al hun tijd door in de bios.
Zitten te staren als gnomen. - En dat in Emerald City.
Inderdaad. - Wat denk je van de officiële verslagen?
Het enige geloofwaardige was van mijzelf. Dus ging ik naar Friar.
Om het zelf te zien. Sprak met iedere beambte.
Wat vond je daar?
Ze hebben niet alles achter gelaten. Alleen de spullen die ze meenamen.
Niet de dingen die je zou verwachten.
Hij zei dat de avondkleding verdwenen was.
De hoeden, de kostuums en andere dingen.
Melissa vertelde ons dit pas nadat we de hoeden vonden.
Hij dacht dat wij de muziek mee hadden genomen.
Op een van zijn oude foto's waar hij naar de kreek terugkeerde die wij zojuist verlieten?
Dat is amateuristisch, dat is belachelijk.
Wacht gewoon tot we er zeker van zijn.
Als jullie het zeggen...
Idioten.
Coördinaat 5 bij 11,9 graden naar het Noordwesten.
Coördinaat 6 bij 7.01 graden naar het Noordwesten.
Coördinator: ben je er klaar voor? - Toe maar.
Coördinaat zeven is 62 graden, dat is het Noorden nu.
Acht?
Ogenblijk, ik moet herkalibreren.
Het smaakt nog steeds nergens naar.
Doe die hoed af.
Ik meen het.
Wat? - Een probleem.
Heb je hem stuk gemaakt?
Dit is Teddy, horen jullie mij?
We zijn er, over.
GPS geeft aan dat we in Quam zijn, over.
Wat zei je daar, over?
Maakt niet uit. Over en uit.
Stagiaire, waar zijn we hier?
Veertig mijl ten Noordwesten van Florence.
Zou een Getijdemolen kunnen zijn.
Ver weg.
Windtunnel.
Natuurlijk amfibie theater, iemand?
He, Jill de stagiaire, waar zijn we nu?
Net buiten Melbourne.
Goedendag Melborne. De dingo heeft mijn baby!
Object vier, dit is dag drie. Eerste herinnering die in je opkomt.
Mijn eerste kat, Reddy.
Weet je nog hoe Reddy klonk? - Ja.
Kun je dat geluid nadoen? - Moet ik miauwen?
Ja.
Stop de motor!
Ik heb het ook gehoord. - Ik hoorde het ook.
Oh, mijn God, oh, mijn God, oh, mijn God, oh, mijn God.
Oh, mijn God, oh, mijn God.
Theorieën, een: zonnegloed, egomorfologie en magnetisme.
Twee: menselijke aanwezigheid. Zoals Cy opperde.
Dat we dwarsgezeten worden door de FBI.
Drie: selectieve hallucinatie.
We geven de psychose door als ware het een ziekte. Misschien vergezocht.
Maar Daryl en Walter's werk met de geluidsniveaus duiden er op...
Dat het van het eind van de weg komt.
Vier: het zijn de mensen van Friar. - Het zijn de 'lopers.'
Op een of andere manier verschijnen ze.
Dit is wat we weten: 'We zijn niet gek'
Onze instrumenten slaan op hol. We zijn vijf dagen verwijderd
van de bewoonde wereld met bepakking.
Drie zonder.
Dus hier zijn we, deze bijeenkomst gaat officieel...
over de mogelijkheid om terug te gaan.
Wat?
Nee, nee, dat kun je niet menen.
Want ik ben het die voorstelt om terug te gaan.
Geen van je theorieën verklaart de muziek.
Hoe wil je de muziek verklaren?
Hoe kunnen we allen gek zijn, dat snap ik niet.
Naar deze muziek luisterden ze.
Steeds en steeds maar weer, mijn opa zei me dat zelf.
Je zag de filmspoelen, ze waren er verslaafd aan.
Wacht, even rustig.
Jill, de stagiaire zei iets raars en ik wil meer info.
Stagiaire, herhaal, alsjeblieft. - Ikabi, laat maar.
God!
Theorie vijf, 'De daad van God. ' - Dat is echt belachelijk.
Wat als de bevolking van Friar veronderstelde dat dit...
'de weg naar God was. '
Een magiër, of iets om de oorlog te stoppen.
Je kunt de magiër altijd ergens om vragen, toch?
Wat dan ook? - Nee!
Want als je het nog kunt herinneren bleek de magiër een kleine kale dictator te zijn.
Iedereen moet zijn stem laten horen. - Kun je er alsjeblieft ermee ophouden?
Volgens mij weten we niet wat er hier gaande is en moeten we gaan.
Ik ben bang.
Volgens mij moeten we beide overwegen. - Maar Walter...
Als hier een eind aan is, en er is daar iets of iemand, wat zou je dan vragen?
Dit is een erg persoonlijke vraag.
Wat is uw antwoord, Mr Barnes? - Vraag hem om te lachen naar de camera.
Dat is alles wat ik nodig heb.
We gaan allebei. - We weten niet waar het Noorden is.
Ik noem Noordoost Noord. 17 graden.
Hoe deed je dat?
Je zus zei dat je instrumenten het niet goed doen.
Ja, maar ik wel. Dat is het Noorden.
Kun je zo goed kaartlezen, of ben je niet zo goed?
Ik ben te goed. Het is een driedubbele magnetische kracht...
in tegenovergestelde richting, zoals ze toiletten doorspoelen in Australië.
Leidt dat naar het middelpunt? - Ja.
Volgens mij komt daar de muziek vandaan. - Jill, ik wil dat coördinaat.
Net als wij. - We hebben het nog niet.
We moeten naar het Zuiden.
Goed, begin maar met de voorbereiding. - Ik ga ermee bezig.
Wat is je volledige naam? - Liv Michelle McCann.
Moet ik naar jou kijken of in de camera? - Kijk maar in de camera.
Waar bevind jij je nu?
Daryl zei dat we 100 kilometer in Yellowbrickroad zijn.
We horen de muziek sinds gistermorgen.
Zeg het Alfabet achterstevoren op.
Z, y, x, w, v, u,
...t - Dat is genoeg.
Nee, laat me het afmaken.
V, u, t, s, r,
Q, p, n, m, i,
Verdomme! Wat kwam er ook alweer voor L?
L, k, j...
i, h, j, f...
e, d, c, b, a.
Er is er nog een.
Nog een kruispunt, mensen.
Waar heb je het over? - Wat vind jij?
Ik ga niet terug.
Ga je niet terug. - Ik ga niet terug.
Je klein hartje gaat zo snel te keer.
Het is niet klein.
Volgens mij is dit al de helling.
Je bent niet waar je hoorde te zijn, over.
Daryl, ik weet dat dit leuk moet zijn...
maar dat is het niet.
Doe de hoed af.
Hoe voel jij je nu?
Ik voel me hondsmoe.
Praat in het Hebreeuws totdat ik zeg dat je kunt ophouden.
Goed stop.
Herhaal het gebaar totdat ik zeg dat je kunt stoppen.
Teddy?
Het komt best goed. - Haal je arm van mij af.
Ik was gewoon...
Ik miste de muziek. Dat is alles.
Waar het gebleven is.
Wanneer het terugkomt?
We hebben het al eerder gehoord, mis jij het niet?
Nee.
Wat heb je gezien op de tapes? - Nee, het is anders voor iedereen.
Het is zoiets als separaties, vertragingen, associatie, geheugenverlies.
Dus veel mensen vergeten de weg terug.
Daryl heeft de coördinaten duidelijk opgeschreven.
Ik heb het niet over de weg naar huis. Ik heb het over de weg terug naar het begin.
Wie we waren toen we hier aan begonnen. - We zijn hier, Walter.
We zijn hier langs gekomen. Ik weet het zeker.
We hebben voldoende voor het boek.
Dat gaat niet meer om het boek, maar om jou. Je probeert altijd...
dingen te krijgen die je niet eens begrijpt. Die je niet ziet.
En dit keer jaagt me dat echt angst aan.
Hoezo? - Zien jullie dit?
Kijk goed.
Vooruit, iedereen.
Giftige bes. Atropa belladona.
Nachtschaduw. Zorg dat je ze uit elkaar kunt houden.
Gevaarlijke en giftige bes.
Ik at hem niet op. Ik drukte hem fijn.
Het lijkt geen gevaarlijke bes. - Gevaarlijke en giftige bes.
Weet je wat? We hebben wel een feestje verdiend.
Oké, maar kijk goed uit, ik meen het.
De snelste vuurmaker, dus.
Dit gaat echt gebeuren. Laat iemand me wat in het glas doen.
Steek het in de fik. - Laat het niet uit gaan.
Verbrand het. - Laat het niet uit gaan.
Jezus! - Tien keer dichterbij dan ik dacht.
Waarom hebben we niet eens een vlot voor het geval er iemand vals speelt?
Dat zijn vragen voor de magiër, vraag hem dat maar.
Er zijn hier dingen...
die ik niet meer wil zien.
Waar heb je het over, het is goed.
Ik eet dingen op. - Het lijken wel hallucinaties.
We hadden het moeten weten. - Er is geen plek zoals thuis.
Er is geen plek zoals huis... - Jongens.
Laat me, ik wil slapen.
Ik heb gelogen.
Dat is iets anders, ja.
Ik heb mijn grootvader nooit gekend. En hij woonde in Maine.
Maar ik ben wel opgegroeid in Friar.
Ga nou maar slapen.
Je had het moeten weten.
Al dat gevraag waarom ze op pad zijn gegaan.
De mensen van Friar vragen zich dat niet af.
Als je er woont begrijp je het.
Het is niet iets waar je een boek over schrijft.
Het eerste wat ik Jill vanmorgen vroeg was een jeugdherinnering.
Ze vertelde mij dat het aan het eind van de Yellowbrickroad stond.
Dat bereiken we aan het eind van de dag, toch?
Nemen we de hint? - Geef haar nog een dag.
Een dag nog.
Wacht even.
We moeten een kant kiezen.
Neem je de Argo en kom je achter ons aan?
Nee, we wachten.
Kom mee.
Iedereen, deze 15 minuten zorgen ervoor dat we verder kunnen.
Jouw vingerafdrukken zitten overal. - 'Jouw vingerafdrukken zitten overal.'
Weet je, je ziet er belabberd uit.
Is hij beschadigd? - Nee.
Je hebt de lamp beschadigd. - Nee.
Is hij beschadigd? - Nee.
Doe de hoed af. - Is hij beschadigd?
Doe die verdomde hoed af, ik meen het. Doe die hoed af.
Geef hem aan mij. Doe hem af en geef hem aan mij.
Houd je kop en doe de hoed af. Doe af!
Als je hem niet afdoet...
Daryl, nee!
Hij gaat richting de bomen. - Laat mij eens kijken.
Blijf daar, en wees stil.
Jill, loop weg. We liepen... - Wat heb je gezien, Walter?
Het doodde haar. Scheurde haar aan stukken. - Waarom?
Ze hadden ruzie over die hoed.
Wat? Walter, wat is er gebeurd?
Luister even allemaal.
Eric is dood. - Ja.
Er is een verschrikkelijk tragedie gebeurd.
Walter, jij en ik zetten een noodkamp hier op, en Teddy en Cy...
nemen het mes en verzamelen wat je maar kan.
Ga hem zoeken. - We gaan gewoon naar huis.
Daryl weet de weg wel naar huis. - Hij heeft dat vaak genoeg gedaan.
Hij heeft geen boek.
Als we de weg naar huis kunnen vinden. Dan kan ik onze weg vinden.
Ik ben het met Cy eens.
Laat de muziek ophouden! - Bangmakerij.
Haal hem terug.
Zeven.
Laten we erin gaan en hem zoeken. - Nee...
Nee, dat doen we niet.
Melissa.
Melissa? - Wat?
Laat maar. - Wat is er, Jo?
Ik vroeg me af of ik een candybar zou mogen hebben.
Goed, ik snap het helemaal.
Het komt best goed.
Het komt in orde, Jill. Teddy en Sarah halen Daryl terug en dan gaan we naar huis.
Geloof je mij? - Ik geloof je.
Ik niet.
Ik heb water nodig en wat hulp, goed?
We moeten het samenvoegen en markeren, toch?
We kunnen het niet zo laten. - We gaan terug.
Waar zoek je naar? - Iets helders om het lichaam te markeren.
Liz, niet alleen. - Maakt me niets uit.
Ze gaan via Aaron.
Heb je hem deze kant op zien gaan? - Volgens mij wel.
Maar ik weet niet wat ik zag.
Oh God, laat het ophouden.
Het lijkt wel of het dat expres doet. - Zeker weten, expres.
Zag je dat? - Ik zag het ook.
Ik zag het.
Zet dat ding uit.
Daryl?
Daryl, geef eens antwoord.
We weten dat je daar bent. - Hallo?
Jongens, volgens mij heb ik iets heel ergs gedaan.
Dat weten we. Dat weten we, en het is goed.
Ik heb mijn been bezeerd.
We zullen je helpen, kom hierheen het is goed.
Daryl, ik wil dat je goed naar me luistert.
Je zit niet in de problemen.
Ik weet het.
Het lijkt alsof niemand je zal vergeven.
Maar dat heb je verkeerd.
Iedereen die van je houdt zal je vergeven.
We dachten het allemaal, dat zegt hij, maar toch ook weer niet, Daryl.
Ik...
Ik dacht het al dagenlang, wij allen.
Ik dacht eraan hem te doden.
Ik dacht het ook, Daryl.
Kunnen jullie mij hier niet gewoon achterlaten?
Dat kunnen jullie niet, of wel?
Misschien moeten we hem halen. - Nee, nee, nee. Dat is niet nodig.
Ik kom er aan. - Dat is goed.
Dat is goed, Daryl, bedankt.
Ik bind gewoon een touw om je handen.
Dat is een veiligheidsmaatregel, goed?
Ja. Dat is beter.
Zo is het goed.
Oké, Daryl. - Bind me vast.
Nu.
Ik hou hem wel een tijdje in de gaten.
Ik voel mijn handen niet. - Kan mij niet schelen.
Doe het touw wat losser.
Ik heb vragen over de coördinaten. - Hou je van muziek, Teddy?
Muziek is nooit mijn ding geweest. Maar dat lied...
Dat lied begint mij in z'n macht te krijgen. Begint het jou in z'n macht te krijgen?
Ik hoor de mensen en de muziek.
Ik hoor hen die het pad gelopen hebben. - De coördinaten.
Ik kan ons niet naar huis brengen. - Dat kun je en dat zul je.
Kijk naar de pagina's, Teddy. Ik bedoel, kijk eens.
Gistermorgen 48,3 mijl bij Pedometer...
en het bleek 29,2 miles te zijn toen we de coördinaten toevoegden...
en naar het Zuiden gingen.
De volgende ochtend vertrokken we om 8.45 uur van het kamp
8,2 mijl bij Pedometer, terwijl er 19 mijl werd aangegeven.
We keken drie mijl verder weer en we zagen het kamp op de scope niet eens meer.
De coördinaten kloppen, anders had je wel iets gezegd, Aaron had wel wat gezegd.
Nee, als je de YellowBrickRoad volgt zijn de coördinaten moeilijk.
Ze tellen zich op, het wordt duidelijk als je verdergaat.
Dat is precies hoe we keuzes maken door voorwaarts te gaan.
Terugkijken is een heel ander verhaal.
Terugkijkend, kijkende naar bladzijde naar bladzijde.
Het gehele land is als...
vloeistof. - Laat me zien hoe het werkt.
Kijk maar eens op de laatste pagina.
Zo kom je bij het eind van het pad, Teddy. Denk daar maar eens aan.
Wat doet hij? - Ik weet het niet, misschien wel niets.
Ik hoor een patroon. - Dat meen je niet.
Kunnen we het niet laten verdwijnen?
Je praat te veel. - Ga weg.
Alsjeblieft, verdwijn.
Nutteloos.
Dat is de weg naar huis terug.
Hij schreef het op. - Blijf erbij!
Daryl was analist, dus de coördinaten zijn allemaal gerangschikt.
Nee, het staat er wel.
Dit is de weg terug, hier staat het, hij schreef het op.
Ik zweer bij God... - Je doet het niet.
Geen van jullie kent mij.
Jullie kijken niet eens naar mij. - Oké, het is goed.
Hij liet wat uitrusting achter, maar we kunnen het overleven, vertrouw mij.
Dame, maak je nou een geintje?
Oh, ben ik nu een "dame' - Ja, dat ben je.
Je bent zelfs mijn naam vergeten? - Doe rustig aan.
Zeg dat niet tegen mij. - Blijf met je handen van me af.
Nog een reden waarom we naar een woord van jou moeten luisteren?
Omdat alles nu uitkomt.
Teddy en ik hebben naar Siberië gekeken in de woestijn.
Het betekent niets.
Wat is jouw plan? - Dat heeft ze niet.
We moeten bijeen blijven, het eten en drinken rantsoeneren, en dan gaan we.
Niet op het pad. Laat het pad verrekken. Naar het Zuiden. We vertrekken morgenvroeg.
We hebben de spullen toch niet? - Nee.
Zoals ik het bekijk gaan we naar het westen. - Westen?
Ik weet dat er in het Oosten niets is en nog minder in het Noorden, maar het Westen.
Het is een betere kans. Misschien komen we hen bij Vermont tegen.
Ik ben er niet gecharmeerd van. - Je hebt de kans om te praten gehad.
Ik praat nu. - Lulkoek.
Wil je een reden? Ik heb een reden die het ertoe doet!
Ik heb dit mes! Daar scheid ik onze wegen niet mee.
Ik kan een weg banen door de wildernis, kan een beest doden...
of een gek afmaken met mijn kapmes...
die in een terreinwagen rijdt.
Ik ga niet tot morgen wachten.
Ik wil weten wat Teddy er van vindt.
Ik denk dat we naar het Noorden verder moeten gaan.
Echt? Het is geen optie. Niet meer naar het noorden.
Denk dat we naar huis moeten met antwoorden. Deze vragen kosten ons het leven.
Deze vragen mochten nooit gesteld worden.
Het maakt sowieso niet meer uit.
Hij is in orde.
Hij is gevallen, maar er is niets mis.
Wij gaan naar het zuiden.
Liv en ik gaan naar het westen vanavond, met of zonder jou.
Ik ga jullie eigenhandig doden. maar deze...
deze gaat niet samen met jullie dood...
omdat ze sowieso al niet mee mocht.
En ik maak geen deel uit van een democratie nu...
dat beloof ik je.
We moeten de spullen verdelen.
Neem de zaklamp. Deze is van ons. De zaklamp...
is van jullie.
En het water? - Dat hebben jullie nodig.
Die hebben wij ook nodig.
Laat dit niet gebeuren.
We moeten de wacht houden.
Blijf bij me.
Thomas, hij is te ver weg.
Thomas, ze zien ons niet, blijf alsjeblieft bij me.
Waar ben je, ik voel je niet? - Ik ben hier.
Vlak bij je. - Dat is beter.
Ik droomde dat we thuis aankwamen maar het stond er niet meer.
Het is goed. - Het was verdwenen.
Het gras was zwart en lucht vol met rook.
En ik was daar maar ik was dood.
Iedereen was dood, en verdwenen.
En ik was echt zo bang.
Het was het ergste toen ik wakker werd want...
wat als dit pad nu ons thuis is?
Richt op drie objecten en zorg ervoor dat je een rechte lijn houdt.
Je doet het prima, echt goed.
Hier.
Nee. - Pak aan. Ik vang straks wel een eekhoorn.
Waarom wordt het niet donkerder dan dit? - Ik zou het niet weten.
Gaan we wel eens richting het noorden? - Dat kun je vergeten.
Gevaarlijke bessen.
Ja.
Eet ze niet.
Ik heb het eens geprobeerd.
Ik ben er niet aan doodgegaan, maar...
Je wordt er high van. - Is dat zo?
Gewoon hartstikke stom om zoiets te doen.
Te veel vergif, en je raakt in een roes.
Ik vind dit lied geweldig!
Ik vind het ook mooi, echt mooi.
Ik wil gaan lopen.
Nee, nee, te gevaarlijk. We blijven hier.
Mag ik je haar aanraken? - Oké.
Weet je zeker dat we niet kunnen gaan lopen? Nog een paar kilometer.
Oh, mijn God, kijk! Een eekhoorn.
Heb je dat gegeten? - Dat heb ik gedaan.
Ik drukte het fijn op een steen ik heb het geproefd.
Hoe smaakte het. - Bloederig.
Ja, dat is zo.
Ik ga je kussen, dat is wel goed toch?
Nee.
Echt niet? - Nee, Cy.
Het was Noord-Dakota.
Ik geloof dat niet?
Dan hadden we die vrouw moeten omkopen om de honden binnen te laten.
Ze zou niets om deze reis geven.
Teddy had netelroos en galbulten gekregen van het hete bad.
Ik denk het dan.
Mickey zal gauw sterven. Lilian ook ze is onbetrouwbaar.
Ze zal niet merken dat we niet thuis zijn gekomen.
Hij zit daar dagenlang te huilen in het donker.
Hou op, Teddy...
Hij redt zich wel. We zijn nu op weg naar huis.
Hier, luister er niet naar. Neem deze maar.
Deze zijn goed.
Ms Taylor?
Pacman opgehaald, kerstmis was goed.
Derde klas, Ms Scott.
Hairy Channel. Ik kan een doos in een week controleren.
Ik ben verliefd op Bradly, maar hij weet het niet.
Volgens mij hou ik van hem.
Eens zien of ik de weg terug kan vinden. Vakantie op Cape Corn.
Ik hou van het strand.
Ben jij...
Wat?
Ben je boos...
op mij?
Nee.
Het komt gewoon hard aan.
Kun je mij helpen?
Hoe?
Om het allemaal samen te vatten.
We lopen op dit ogenblik.
We lopen wat wel een eeuwigheid lijkt.
Ja. - Maar dat is niet zo.
We maakte deel uit van een groep mensen die naar het Noorden liepen.
Omdat we ons afvroegen waarom een andere groep naar het Noorden ging.
We zijn allemaal ooit geboren en we gaan allemaal dood.
We hebben tussendoor veel dingen gedaan. Zoals dit.
Soms hebben we een taak.
Zoals jij een taak had.
En jouw taak was dit pad te bewandelen.
Ik woonde alleen en verkocht popcorn.
En ik heb gelogen omdat ik het wist.
Ik denk dat ik het altijd heb geweten.
Als je lang genoeg in een stad woont weet je de echte reden waarom je wandelt.
Net als dat ik voel dat jouw ogen op mij zijn gericht...
terwijl ik je zelfs niet eens kan zien.
Je weet altijd dat het pad er is.
Iedereen weet het en niemand die het zegt.
Je schaamt je omdat het zo kan zijn.
Een uitweg.
Je voelt dat het pad je zal begrijpen.
Volgens mij is dat nog het ergste.
Dat het dat ook doet.
Morgen bereiken we de bergen wel.
Hé jongens, kijk eens.
Echt niet. Heb je dit de gehele tijd al gehad?
We moeten het eten verdelen. - En niemand die het nog weet.
Alsjeblieft?
We zitten op rantsoen, oké?
We hebben nog een lange weg te gaan.
Het spijt me.
Ik had zo'n honger.
Het spijt me!
Het overkomt mij ook.
Wat is er met Daryl gebeurd?
Ga nou maar slapen. - Nee.
Als de muziek aanhoudt, en wij niet snel een dorp vinden...
ga ik iets onuitspreekbaars met je doen.
Zoals wat?
Ik dacht er kilometers geleden al aan.
Al die dingen die ik ga doen.
Ik dacht eraan om zelfmoord te plegen, maar...
als ik ergens in zou gaan snijden dat ik dan verward zou raken.
Pak het touw, lieverd.
Teddy? Meld je, Teddy.
Klootzak!
Dat is het lied, toch?
Dit is een stom toeval. - Het roept mij.
Ga niet bij mij weg.
Dat doe ik niet.
Walter...
Waarom heb jij niemand gevonden?
Daar kan ik geen antwoord op geven.
Dus jij bent onze beste vriend geweest met Teddy en mij...
in al die jaren?
Is dat niet verbazingwekkend?
Alles verandert als je diep in je hart denkt dat je morgen...
misschien sterft.
Weet je het zeker?
Ja.
Hoe klein ook, deze bomen wel.
Ik kan gaan smeken op het eind, maar je moet het gewoon doen.
Wees niet als de anderen, ga me niet proberen over te halen.
Ik wil niet meer praten.
Moet ik je neersteken? - Nee.
Nee, ik wil mijn bloed niet op dat mes.
Wat wil je dan?
Je moet mijn nek breken.
Ik weet niet hoe.
Je pakt mijn nek vast, en je draait.
Ik ben niet sterk genoeg. - Dat ben je wel, iedereen kan het.
Maar ik niet. - Ergens binnenin kun je het.
Je moet het plekje in je vinden dat het kan.
Sorry, Liz, maar vind het plekje dat het wil doen.
Niet ophouden!
Alsjeblieft, oh, God.
Walter!
Walter...
Het spijt me, bekijk de opname.
Melissa, ik hoop dat je mij vergeeft.
Ik heb te veel gezien.
Het is tijd voor mij om te gaan.
Ik weet dat je dit eigenlijk niet wil zien, het is gewoon zo dat
door de tijdlijn weet ik...
weet ik dat je hier bij me bent.
Dus...
Blijf bij me.
Kijk niet weg.
Hoe heet je?
Mijn naam is Walter.
Hoe voel jij je nu?
Veel beter.
Mijn vroegste herinnering als kind...
is over de spijlen van mijn bed te klimmen...
om eruit te komen.
Praat in het Hebreeuws...
Zeg...
Stop.
Waar ben je terechtgekomen?
Teddy?
Teddy, kun je mij horen?
Laat mij hier niet alleen. Ik zit hier gevangen en denk niet...
Ik denk niet...
Als je moest gaan...
Dan had je me die ochtend wakker moeten maken.
Ik was met je mee gegaan.
Melissa.
Ik wil dat je weet dat ik hier ben.
Waar? - In de grot achter je.
Ga je op de vlucht?
Ik wil voor jou niet vluchten.
Waarom niet?
Met mijn zere been heb je misschien heb een kans.
Ga je mij doden? Hier? Nu?
Ja.
Alsjeblieft, Daryl. Moet het zo zeer doen?
Ja.
Daar gaan we.
Melissa, ben je daar?
Ik hoorde je op de een of andere manier...
Als je mij misschien hoort...
Ik sta ergens op de kaart, ik weet het niet.
Ik kan de coördinaten niet lezen...
Ik kan de coördinaten niet vertrouwen.
Je denkt het... maar de truc is dat er nooit een einde aan komt.
Maar hier is de wind.
Melissa...
Ben je daar?
Slaap je? Lig je ergens te slapen zonder mij?
Ik hoop dat je de weg naar huis zult vinden.
Waar het warm is...
en het wacht op jou.
Ik hoop dat jij je ons leven nog kunt herinneren.
Ik hoor de muziek nu niet.
En je zult bij Walter zijn...
Walter zal ook gelukkig zijn.
Denk maar niet meer terug aan Brian.
Stel je nooit voor waar ik ben.
En laat niemand je een leugenaar noemen.
En op een dag..
Op een dag zul je niet meer aan mij denken...
Niet eens om mij te vervloeken.
Ik heb van je gehouden.
Ga naar huis.
Help.
Iemand...
Ben ik de enige hier?
Nee, meneer, ik ben er ook.
Wie bent u? - Ik speel de films af, vanzelfsprekend.
U moet mij helpen om... alstublieft, luister naar mij.
Luister naar mij. - Ik luister!
Er zijn anderen. - Ja.
Ik moet hulp voor hun vinden. U moet begrijpen, ik liet hen daar achter.
Ze hebben uw hulp niet langer nodig.
Hoe weet u dat? - Omdat ik het heb gezien.
Is dat zo?
Alsjeblieft...
Wat is er met haar gebeurd?
Oh, Ms Barnes? Ik heb haar zojuist gezien.
Heeft u dat? Is zij hier?
Is ze tot het einde gekomen?
Inderdaad, meneer, ze heeft het einde gehaald.
Maar er zijn zoveel einden...
Geniet van uw film, Mr Barnes.
Gaat u zitten, meneer!
Teddy...
Dit is ons huis.
Het gras is zwart.
En de lucht bevuild.
Alle mensen zijn verdwenen.
Dit is ons thuis...
Dit is ons thuis.
Vertaald door: Dutch_United. Controle en diverse aanpassingen: Goffini
Gedownload van www.ondertitel.com